w kontakcie

Misja jąkały (Wj 6, 2-13, 28-30)

Nie znalazłem w internecie rankingu najpopularniejszych postaci biblijnych. Ale gdyby ktoś taki zrobił – Mojżesz raczej byłby w czołówce rankingu. Większość osób – nie tylko Chrześcijan – pewnie kojarzy go jako mężczyznę, który wyprowadził Żydów z niewoli egipskiej i przekazał im Prawo od Boga. Takiego wspomina go prawie całe Pismo Święte. Ja dzisiaj chciałbym przypomnieć, od czego Mojżesz zaczynał.

Bóg rozmawiał z Mojżeszem i powiedział mu: «Jam jest Jahwe. Ja objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, ale imienia mego, Jahwe, nie objawiłem im. Ponadto ustanowiłem też przymierze moje z nimi, że im dam kraj Kanaan, kraj ich wędrówek, gdzie przebywali jako przybysze. Ja także usłyszałem jęk Izraelitów, których Egipcjanie obciążyli robotami, i wspomniałem na moje przymierze. Przeto powiedz synom izraelskim: Ja jestem Pan! Uwolnię was od jarzma egipskiego i wybawię was z niewoli, i wyswobodzę was wyciągniętym ramieniem i przez surowe kary. I wezmę sobie was za mój lud, i będę wam Bogiem, i przekonacie się, że Ja, Pan, Bóg wasz, uwolniłem was spod jarzma egipskiego. Potem wprowadzę was do ziemi, którą z ręką podniesioną przysiągłem dać Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi. Dam ją wam na własność. Zaiste, Ja jestem Pan!» Mojżesz oznajmił te słowa Izraelitom, którzy nie chcieli ich słuchać z powodu udręki ducha i z powodu ciężkich robót. Pan powiedział do Mojżesza: «Idź i powiedz faraonowi, królowi egipskiemu, aby wypuścił Izraelitów ze swego kraju». Mojżesz wymawiał się przed Panem mówiąc: «Jeśli Izraelici nie chcą mię słuchać, jakże faraon będzie słuchał mnie, któremu mówienie sprawia trudność?» Pan powiedział do Mojżesza i Aarona i dał im rozkaz dla Izraelitów i dla faraona, króla egipskiego, aby pozwolił wyjść Izraelitom z ziemi egipskiej.

Gdy Pan przemawiał do Mojżesza w ziemi egipskiej,  powiedział mu wtedy Pan: «Ja jestem Pan! Powiedz faraonowi, królowi egipskiemu, wszystko, co ci powiedziałem». A Mojżesz tak się tłumaczył przed Panem: «Oto mówienie sprawia mi trudność. Jakże więc faraon zechce mię słuchać?»

Ten wpis publikuję paręnaście godzin później, niż planowałem. Opis powołania Mojżesza trochę mnie przerósł i ostatecznie z jednego szkicu powstały dwa artykuły. W pierwszym z nich chcę wrócić do kwestii specjalności mężczyzny.

Księga Wyjścia zawiera dwa opisy powołania Mojżesza. Pierwszy – bardziej znany – opowiada o spotkaniu Mojżesza z Bogiem przy palącym się krzewie (Wj 3). Pewnie kiedyś do niego wrócę, ale dzisiaj chciałbym się skupić na drugim, opowiadającym o powołaniu Mojżesza już po jego powrocie do Egiptu. Widzę w nim historię życia zdecydowanej większości mężczyzn, których poznałem trochę lepiej. Swoją też.

Gdy czytałem przytoczony fragment Pisma Świętego uświadomiłem sobie, że Bóg w tym fragmencie powołuje Mojżesza po raz DRUGI. Mojżeszowi nie wystarczyło, że usłyszał głos z krzewu, który się nie spalał i wprost powiedział mu „Wyprowadź Izraelitów z Egiptu”. Co więcej – Mojżesz i za pierwszym, i za drugim razem chciał uciec od realizacji swojej misji i prosił Boga, żeby zlecił ją komuś innemu. Bał się jej podjąć.

Myślę, że jest to obraz wielu facetów. Niby chcieliby coś zrobić, ale za bardzo nie wiedzą, co. Nie próbują odkryć swojej specjalności życiowej. Tracą więc czas albo na bezczynność, albo na robienie rzeczy bylejakich i takich do których nie są przekonani. Może nawet w myślach niektórych pojawia się stwierdzenie „Jakby Bóg powiedział mi, co mam zrobić, to od razu bym się za to zabrał”. Przykład Mojżesza pokazuje, że jeśli ktoś nie chce podjąć swojej misji, to po prostu nie chce – i nawet, jeśli Bóg mu ją powie wprost, to nie będzie chciał jej podjąć. Na poszukiwanie swojej specjalności, swojej misji musisz wyruszyć sam i ją znaleźć. A w tym poszukiwaniu Bóg będzie Ci o niej nieustannie przypominał  – nie tylko dwa razy, jak Mojżeszowi – przez Twoje pragnienia. Jemu naprawdę na Tobie zależy i On wie, że bez odkrycia swojej specjalności nigdy nie będziesz w pełni sobą.

nasze pomysły na realizację specjalności może i nie są złe, ale po prostu Bóg ma lepsze

We wpisie o specjalności skupiłem się na tym, że wskazówką w jej odkryciu może być dla Ciebie to, co Ci dobrze wychodzi i co daje Ci satysfakcję. Po przemedytowaniu opisu powołania Mojżesza muszę zrewidować swój pogląd i przemyśleć to na nowo – jego misja była totalnym jego umiejętności. Bóg wręcz oparł ją na tym, co Mojżeszowi nie wychodziło i czego nie lubił – na mówieniu do ludzi. Mojżesz się jąkał i był „słaby w mowie”. Dlatego bał się podjąć swojego zadania i prosił Boga o przydzielenie go komuś innemu.

Może akurat jesteś w sytuacji gdy przeczuwasz, co powinieneś w życiu robić, ale nie czujesz się do tego jeszcze gotowy. Jeśli tak, przeczytaj sobie na głos połowę Księgi Wyjścia, całą Księgę Kapłańską i Księgę Powtórzonego Prawa (możesz w trzech sesjach). A teraz wyobraź sobie, jak musiał to wszystko Mojżesz przekazywać Izraelitom (lub nawet tylko Aaronowi, który to podawał dalej).  Pomyśl, jak musiały wyglądać jego rozmowy z Izraelitami w Egipcie, gdy opowiadał im o wolności. I namówił ich na wyjście z niewoli, chociaż początkowo tego nie chcieli.

Patrząc na jąkanie się Mojżesza pomyślałem, że nasze pomysły na realizację specjalności może i nie są złe (tak, jak Mojżesz ubrał w dłuższe przemowy swojego brata), ale po prostu Bóg ma lepszy pomysł i powinniśmy zgodzić się na Jego plan. Zrealizować swoją misję tak, jak On tego chce – wtedy nasze słabości nie będą nam w tym przeszkadzały. On zbuduje z nich sukces.

zdjęcie: commons.wikimedia.org, CC-BY-SA

Mojżesz w końcu przyjął swoją misję (i wynegocjował to, żeby Aaron mu pomagał). Pewnie pełen entuzjazmu poszedł do Izraelitów i powiedział im „Chodźcie, wyprowadzę Was z tych robót przymusowych!”, a oni… powiedzieli mu, że tego nie chcą. Byli „złamanego ducha”. Powiedzieli, że nie chcą żyć w wolności (co ciekawe – praktycznie aż do śmierci Mojżesza Żydzi będą mu wypominać, że kazał im wyjść z Egiptu – tak byli przyzwyczajeni do niewoli). Następna wymiana zdań z Bogiem pokazuje, że po tej pierwszej porażce Mojżesz już nie wierzył, że uda mu się zrealizować się w swojej specjalności i że jego jąkanie jest za dużą przeszkodą do wyprowadzenia Żydów z Egiptu. I to kolejna rzecz, którą pewnie większość z nas przerabiała. Przynajmniej mnie pierwsze porażki w jakimś temacie demotywują najbardziej. W historii Mojżesza Bóg pokazuje, że po prostu tymi porażkami nie trzeba się przejmować – On też je uwzględnił w swoim planie i trzeba dalej iść za Nim w swoją specjalność.

Mojżesz, chociaż bardzo się przed tym bronił, w końcu przyjął misję i zaczął ją realizować tak, jak Bóg mu to powiedział. Efekt – był chyba postacią Starego Testamentu, która żyła najbliżej Boga. „Twarzą w twarz, jak z przyjacielem” (i wtedy też się jąkał!). Jest też, według Żydów, najważniejszą postacią całego Starego Testamentu. Chcesz też do czegoś takiego dojść? Więc nie szukaj usprawiedliwień i wymówek tylko ruszaj w swoją misję pomimo niepewności, słabości i porażek!

Wyjdź jużdzisiaj realizować swoją misję. A jeśli chcesz, żebym Ci w tym pomógł, możesz zapisać się na newsletter.

Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych zgodnie z polityką prywatności w celu otrzymywania powiadomień o nowych wpisach i wydarzeniach związanych z blogiem. Nie będę Cię spamował. Będziesz mógł w każdej chwili zrezygnować z subskrypcji.

4 komentarze

  • Janek

    Dzięki za ten komentarz. Patrząc na daty powstania Księgi Izajasza i ostatecznej redakcji Księgi Wyjścia – faktycznie, ma to sens. Podobnie jak logika tego, że Mojżesz nie miał kontaktu z żywym językiem używanym w Egipcie.

    Co do samego wniosku, że nie był jąkałą – z mojej perspektywy, po przeczytaniu Twojego komentarza, jedynie mogę powiedzieć, że te fragmenty o tym nie mówią. Być może był, być może nie – z resztą, dla odbioru całości tekstu nie jest to takie istotne. Ważne, że miał problemy z mówieniem, a jego misja polegała właśnie na rozmawianiu z Faraonem.

    Popatrzylem jeszcze do angielskiego tekstu NRSV – tam w obydwu wersetach Mojżesz jest określany jako „poor speaker”. Więc uważam, że całkiem dobrze to koresponduje z przesłaniem tekstu.

    I, na koniec, rispekt za wiedzę, naprawdę!

  • Antoni

    Piszesz nieprawdę. Mojżesz wcale nie był jąkałą.

    Cytat z Wulgaty – polski przekład ks. Jakuba Wujka SJ :
    Wj 6.12 Odpowiedział Mojżesz przed Panem: Oto synowie Izraelowi nie słuchają mię, a jakóż usłucha Pharao, zwłaszcza żem jest nie obrzezany usty?
    Wj 6.30 I rzekł Mojżesz przed Panem: Otom nie obrzezany jest usty, jakoż mię usłucha Pharao?

    Cytat z Biblii Tysiąclecia:
    12 Mojżesz wymawiał się przed Panem mówiąc: «Jeśli Izraelici nie chcą mię słuchać, jakże faraon będzie słuchał mnie, któremu mówienie sprawia trudność?»3 /przypis do Wj 6,12 – Dosł.: „mam nieobrzezane wargi” (por. Kpł 26,41; Jr 6,10; Jr 9,25)/.
    30 A Mojżesz tak się tłumaczył przed Panem: «Oto mówienie sprawia mi trudność6 (Wj 6, 30 – Zob. Wj 6,12.). Jakże więc faraon zechce mię słuchać?»

    I jeszcze inny fragment Księgi Wyjścia Wj 4,10
    Biblia Tysiąclecia
    10 I rzekł Mojżesz do Pana: «Wybacz, Panie, ale ja nie jestem wymowny, od wczoraj i przedwczoraj1, a nawet od czasu, gdy przemawiasz do Twego sługi. Ociężały usta moje i język mój zesztywniał».
    A tak tłumaczy ten fragment Ks. Jakub Wujek (Wulgata)
    10 Rzekł Mojżesz: Proszę, Panie, nie jestem wymowny od wczorajszego i dziś trzeciego dnia: i odkądeś przemówił do sługi twego, stałem się niesposobniejszego i nierychlejszego języka.

    Nie chodzi więc o jąkanie. Słowo jąkanie jest użyte w Iz 28,11 i Iz 32,4. Gdyby chodziło o jąkanie, to słowo jąkanie byłoby użyte też w Księdze Wyjścia.

    Chodzi o coś innego. Mojżesz po uciecze z Egiptu wiele lat (40?) przebywał w Madianie, tam się ożenił, tam urodzili się jego dwaj synowie. Nie miał kontaktu z mową egipską. Dlatego, gdy Bóg nakazuje mu powrót do Egiptu, obawia się, że nie będzie mógł przekonywająco wykonać polecenia Boga, bo po tak długim czasie pobytu w Madiamie jego mowa nie jest już płynna i formułowanie myśli w języku egipskim sprawia mu kłopoty. Dlatego wymawia się, że nie jest wymowny. Bóg poleca mu jego brata Aarona, który cały czas przebywał w Egipcie i zapewne potrafił dobrze wysławiać się po egipsku.

    WNIOSEK: Mojżesz nie był jąkałą.

  • Janek

    Przy tym zdaniu kierowałem się Wj 33,11. Pwt 34, 10 też mówi o tym, że Mojżesz poznał Boga „twarzą w twarz”. Sam nie użyłem stwierdzenia „oglądał”, bo na podstawie tych fragmentów sam nie jestem przekonany, czy oznacza to oglądanie.

  • Tomasz

    Fajne bajki . Pierwsza z nich to cyt. …„Twarzą w twarz, jak z przyjacielem „.. Nikt nigdy nie oglądał Boga twarzą w twarz a na pewno nie Mojżesz .